De plekken waarvoor we schrijven, en waarom.

Twee heel verschillende werelden in één provincie: de onderzoeksgedreven bedrijven rond Leuven, en de kantoren- en luchthavenstrook in de Brusselse rand waar ondernemingen de hoofdstad bedienen zonder er gevestigd te zijn.

De haven en de chemiecluster kleuren de hele provincie: expeditie, douane, verzekeringen en gespecialiseerde advocatuur zitten hier dichter op elkaar dan waar ook in Vlaanderen.

Rond Gent zit onderzoek, biotech en een grote creatieve sector; in het Waasland zit de logistiek die op de haven draait; in de Denderstreek een gemengde industrie die met geen van beide veel te maken heeft.

Ondernemen zit hier in de familie: rond Kortrijk en Roeselare vind je maak- en voedingsbedrijven die al generaties in dezelfde handen zijn en veel naar Frankrijk exporteren.

Brussel is officieel tweetalig, en voor een Nederlandstalige koper is dat geen formaliteit maar een dagelijks ongemak: wie in het Nederlands een advocaat, boekhouder of arts in Brussel zoekt, krijgt vaak een antwoord terug dat grotendeels Franstalig is.

Een stad die zaken doet zoals ze praat: direct, met weinig geduld voor iemand die het vak niet kent.

Een universiteitsstad met een ongewone mix: onderzoeksspin-offs aan de ene kant, en een dichte laag van kleine zelfstandigen, ontwerpers en horeca aan de andere.

Onderzoek, technologieoverdracht en een dichte kring van spin-offs zorgen voor een klantenbestand dat gewend is bronnen te controleren.

Een stad waar toerisme, erfgoed en vastgoed door elkaar lopen: wie hier verbouwt heeft te maken met beschermde gevels en de bijhorende procedures, en wie hier een zaak runt draait op bezoekers die van ver komen.

Limburg heeft zijn economie de voorbije decennia grondig moeten heruitvinden, en Hasselt is het punt waar dat het zichtbaarst is: zorg, opleiding, retail en dienstverlening in plaats van grote industrie.